Aurora

Bölümde Melike’nin yaşadıkları konusunda tetikleyici unsurlar muğlak da olsa anlatıldığından hassas olanların bölümü okumamasını rica ederim. ✨✨ Melike yalnızca on altı yaşındayken, aklı başında olan çoklarına göre hâlâ çocukken evlerine misafirliğe gelip giden bir aileyi hiç sevmezdi, aynı şekilde oğullarını da. Evde kız olduğundan adı olmasa, sözü geçmese de onlar geldiğinde odasına kapanmak ister annesinin, […]

✨✨ “Ahmetciğim bir bakar mısın hele canım ciğerim?” diyerek içeriden seslenen sevgilisinin neden kibarlıktan kırıldığını anlamayan Ahmet, yanında oturan Darin’e doğru baktığında çocuğun heyecanla filme odaklanarak ortamdan koptuğunu görerek sessizce Burak’ın yanına doğru gitti. Yatak odasında olduğunu düşünüp oraya doğru ilerliyordu ki birden banyonun içinden bir kol uzanıp Ahmet’i içeri çekiverdi. Neye uğradığını şaşıran çocuk,

✨✨ Ahmet, yıllardır içinde biriktirip durduğu ama neyi biriktirdiğini ta ki Burak’ı tam kalbinin ortasından görene kadar anlamadığı, sanki bir gün tamamlanacakmış hissinin sonunda tüm o biriktirdikleriyle birlikte parmak uçlarından akarak yöresini bir esmere çevirdiği anın geleceğini nereden bilebilirdi ki? Daha on altı yaşında, bir heves gizlice babasından kaçırdığı arabayla en sevdiği şehirde bir sarhoş

✨✨ Burak, Ahmet’in ona tüm ezberlerini bozdurup kızıl bir şeytan gibi, bir günaha davet eder gibi kanına girdiği ilk anı çok net hatırlıyordu elbette. Ahmet’in daha ilk bakışlarını ona sunduğu andı, Burak’ın gözüyle gönlünün ortak karara varıp da adamın çocuğa yanmasına vesile olmaları, Ahmet onunla birkaç kelam edince beyni de devreye girip diğerleriyle anlaşma yapmıştı

✨✨ Hayat bir şekilde herkesi kırıyordu elbet, üstelik bu dünyaya gelmeyi sanki bizler seçmişiz gibi şımarıkça yapıyordu bunu, bile isteye. Ama öte yandan insanın ruhunun süsü olan, yıllarca bilmeden beklediği rengarenk bilyelerin en kusursuz rengindeki eşini gönderince de insan iyi ki yaşıyorum diyordu, kırılsam da iyi ki… Öyle ya yaşam bize bir şey borçlu değildi

✨✨ “Hadi Burak hadi! Bak şuradaki köpek bile seni geçti! Keşke ben kullansaydım arabayı.” “Kanka sen de iyi ki bir ehliyet aldın ha, yakında sıçmaya arabayla giden gurbetçilerden olacan yav.” Mustafa burnunu kıvırarak Burak’ı sallamadan, açtığı pencereden içeri giren mis gibi deniz havasını içine çekti. İş yerinde Burak’ın başına ekşimiş onun da elektronik mağazasında işi

✨✨ Burak dudaklarında keyifli bir ıslık ona her şeyi yapabilecek çocuğa verdiği izinle, bu güçten zerre pişmanlık duymadan apartmandaki merdivenleri ikişer üçer çıkmaya başladı. Sevgilisiydi Ahmet artık, kendi tabiriyle çocukluğundan beri ‘it gibi’ çalıştığı şu sikik hayatında Burak’ın da zamana uyan değişimi yaşanmıştı Ahmet’in gelişiyle. Akşama kadar yatağın içinde çaldığı öpücükler yetmemiş, doyamamıştı çocuğa bir

✨✨ Burak, yüzüne perdelerin arasından sızan güneş ışıklarının etkisiyle zaten doğru düzgün uyumadığı uykusundan gözlerini kırpıştırarak uyandı. Çenesine değen ve onu huylandıran yumuşacık tutamlara önce anlam veremedi. Daha sonra dün gecenin anıları hızla bir bir zihnine düşerken dudakları kıvrıldı. Başını eğip de tam omzuyla boynunun arasına saklanarak uyuyan çocuğun saçlarının onu huylandırdığını görünce, uyandırmak istemez

✨✨ “Ahmet?” “Hımm?” dedi çocuk başını koyduğu göğüsten kaldırmak istemez gibi. İki gündür Ahmet için Burak’ın göğsü, memleketinden sürülen bir vatan sevdalısının gurbet yolunda dinlenmek için kendi halkından birinin evine sığınması gibiydi sanki, vatan hasreti çektiğinden buruk ama tanıdık bakışlardan sebep huzurlu. Şiirler yazabilirdi bu huzurlu hasretliğe Ahmet, her vatanından sürülen, ülkesine aşık, aşkından da

✨✨ Ahmet, utançtan başını sakladığı göğse iyice sinip kafasını kaldırmamaya yeminli şekilde sadece Burak’ın mis kokan parfümünü içine çekti. Az önce adamın dudaklarını yememiş gibi şimdi utanması da ayrı meseleydi aslında ama Ahmet’in de Burak’a karşı bağışıklığı artardı ileride elbet, şimdi pembeleşen yanaklarıyla saklanması gereken bir meselesi vardı. Burak, çocuğu sıkıştırmak istemese de kalkıp horon