Gel Beraber Yıldızları Sayalım

✨✨ Mavi, simsiyah ekrandaki yeşil rakamların yine sıfırlarla dolu olduğunu görünce iyiden iyiye umutsuzluğa kapılarak elindeki tahta kalemini çenesine hafif hafif vurmaya başladı. Normalde kolay kolay içinde yeşeren bu duyguyu hissetmez, babasının ‘Bir şey olmuyorsa daha iyisi olacağındandır Mavi bezelyem,’ sözlerini hatırına getirerek yoluna devam ederdi. Nedense bugün kendisini hasta gibi hissediyordu. İçinde oluşan bu […]

✨✨ “Mavi bezelyem?” “Baba! Nasılsın?” dedi Mavi, ondan çok uzaklarda olan adama kameradan el sallarken. “İyiyim minik bezelye, sen nasılsın? Anlat bakalım doğum gününü, konuşamadık.” Mavi, yatağının üzerinde bağdaş kurup kocaman yıldızdan yastığını kucağına çekerek babasına özel olan ve başka kimselere göstermediği gülüşlerinden en güzeliyle, “Arkadaşlarım kutladı önce, sonra dün de ev arkadaşım kutladı,” dedi.

✨✨ Bir hareketin nihai başarıya ulaşabilmesi için sürekliliği elzemdir, hedefe adım adım yürümek, bıkmadan usanmadan ilerlemek gerekir ki istenilen şey için çabalar tıpkı küçük bir anka kuşuyken görece çirkin ama büyüdüğünde kocaman kanatları olan o büyülü, muazzam yaratık gibi kanatlarını açarak hızla göğe yükselsin. İşte haftalardır Muzaffer, Mavi’nin çocuk fark etmese de kırılan güvenini tamir

✨✨ Mavi, dilinde yeni bir Tarkan şarkısıyla dışarıdan yemek yiyebildiği tek restorandan aldığı yemeklerle evine doğru giderken aklında yalnızca Muzaffer’le başladıkları yeni dizileri ve yiyeceği harika yemekler vardı. Bu restoran yıllardır onun en favori pizzasını yapıyor, Mavi her seferinde mutlaka olay mahaline gider gibi eve sipariş etmek yerine bizzat gidip pizzasının kalınlığının santimine kadar pizza

✨✨ “Hımm, ilaç torbamı da yanıma aldığımda hazırım!” Muzaffer, kendi kendine konuşarak salona giren Mavi’ye bir bakış atıp elindeki telefonla oynamaya devam ederken, “Şart mıydı bu zıkkıma gitmen?” dedi sıkıntıyla. “Zıkkım değil Muzaffer, seminer. Ve evet tabii ki de şart. Özel olarak davet edildim hem de konuşmacı olarak. Oradakilerin benim bilgi birikimlerinden faydalanmaları da şart.

✨✨ “Lan ciğerim bir şey söylesene, dondun kaldın.” “Kardeşim ben ne deyim?” dedi Muzaffer buz gibi rakısını yanan içine zıt şeklinde tepesine dikerken. “Bana karşıdaki kızıl elemana yandım diyon sen.” “Doğrudur,” dedi Burak. Muzaffer, ‘Eşek şakası mı yapıyor acaba?’ diyerek Burak’ın gözlerinin içine içine bakarken karşısındaki adamın ciddiyetle ondan bir tepki beklediğini anlayınca gözlerini kırpıştırarak

✨✨ Mavi, daha üç yaşındayken babasının çocukluğundan kalan ve çok sevdiği Susam Sokağı’nı izleyerek kendi kendine okumayı sökünce babası çocuktaki cevheri fark etmiş, bekar bir baba olmasına, iş-ev-Mavi arasında mekik dokumasına ve kendi hayatı namına elinde hiçbir şey kalmamasına rağmen bir de özenle matematik çalıştırmaya başlamıştı oğlunu. Karısının tiyatrocu olma hayaliyle Mavi daha kundaktayken çekip

✨✨ Mavi, seminer sonrası biriken yıllık izinlerini üniversitenin onu zorlamasıyla hiç istemeyerek kullanmak zorunda kalmıştı. Ona göre dehalar izin yapmaz, sadece üretirlerdi! Ama bölüm başkanı onunla aynı fikirde olmayacak ki seminer dönüşü ağzında bir Sezen Aksu şarkısıyla okula girdiği an adam Mavi’yi yanına çağırmıştı. “Yavrum baban nereli? Nereden bu kaşın gözün temeli? Sana neler demeli.”

✨✨ Gonca, kapıyı açan çocuğu baştan aşağı süzerek, “Merhaba canım, Gonca ben. Muzaffer evde mi?” diye sordu. Adının Mavi olduğunu Muzaffer’den duyduğu çocuğun kıyafetlerine, belinde parlayan kolyesine ve kocaman gözleriyle hayretle onu izlemesine bakarken Muzaffer’in tam zıttı, onunla anlaşamayacağına emin olduğu ve onun ‘erkek adam’ tanımına dahi uymayan çocuktan tepki gelmeyince beynindeki düşüncelerini kenara alarak,

✨✨ Muzaffer, burnunun ucundaki bahar kokusu, hafifçe çiseleyen yağmurun da yüzüne damlalarını tek tük bahşetmesiyle çıplak ayaklarıyla yumuşacık topraklı yolda çam ağaçlarının altında yürürken karnının da tok olduğunu hissetti bu kez, tıpkı kalbinin de aç olmadığını fark ettiği gibi… Hepsi birleşmişti de sanki huzurun en geç kalınmış olanını ama en de değerlisini vermişlerdi ona. Şimdi