Gel Beraber Yıldızları Sayalım

✨✨ “Ulan Gonca ulan Gonca,” diyerek söylenen Muzaffer daha bu öğleden sonra kavuştuğu çocuğun gözlerindeki sinirin sebebinin yine Gonca olduğunu anlayınca hızla Mavi’nin peşinden salona doğru ilerledi. Bir yandan da, “Bu nasıl arayabiliyor ki beni?” diyerek homurdanıp koridordan geçerken kendisini küçücük bir böcek gibi hissetti. Mavi’ye olan sevgisi derinleştikçe onun ufak da olsa kırılıyor olmasıyla […]

✨✨ “Yavru ceylanım söyle ona, de ki; ‘Muzo senlen konuşmuyor Fehmi efendi!’ Tavlasını da pulunu da zarını da- Neyse sen varsın şimdi ağzımı bozmayacam kitabıma,” diyerek yatağın üzerinde, Mavi’nin yıldızlı yastığı da kucağındayken bağdaş kurmuş oturuyor, bir yandan da mis kokulu yastığa sarılıyordu Muzaffer. Mavi, birkaç gün önce üzüntüsünden göğsünde uyuyakalan aşık olduğu adama baktı.

✨✨ Muzaffer elinden tuttuğu Mavi’nin onu ikisinin odasına yönlendirdiği an otuz iki yaşına kadar yaşadığı her bir anı, hayatına girip çıkan tüm insanları, hatta Beşiktaş’ının ilk on birini bile unuttu. Zihni manitam dediği çocukla yaşadığı her anı kristal parlaklığında tüm belleğine yayarken şimdi yalnızca heyecanla örtülmüş bir sabırsızlık vardı her bir zerresinde, bir de aklını

✨✨ “İnsan erkeklerinde en uzun penis boyu ortalaması on altı nokta elli bir ile Macaristan’dayken en kısa ortalama on iki nokta yetmiş sekizle İrlanda’dadır.” Muzaffer avuçlarının arasında Neşet, küçük kuşun başını işaret parmağıyla severken, “Hani zenciler kol kadardı?” dedi şaşkınlıkla. “Sevgilim! Zenci dememelisin.” “Denk geldiğim çağa bak amına koyayım, herkes her şeyin duyarında. Sanki zenci

✨✨ Haydar, hızlıca peşinden gittiği adamı hastane koridoruna benzeyen üniversitenin hocalarının ve asistanlarının odalarının yan yana dizildiği, bembeyaz mekanda, “Abdullah Bey,” diye seslenerek durdurdu. Adam, Haydar’ın sesini duyunca karşısındaki pencereden ağaçlık manzaraya bakıp da yüzünde beliren gülümsemeyle birlikte ellerini pantolonunun ceplerine soktu. Yine de ona doğru dönmeden yüzünde oluşan kocaman gülümsemeyi silip kaşlarını çatarak, “Evet?”

✨✨ Mavi, önündeki simsiyah ekranlara bakarken gördüklerine hâlâ inanamaz gibi önce gözlerinin etrafını çevreleyen uzun kirpiklerini kırpıştırdı. Daha sonra kafasını sağ omzuna eğdi, yetmedi sol omzuna… Gözlerini iki avucunun bilek kısmına yakın yeriyle ovuşturup canını yakarken sıfır rakamının yanında sıra sıra dizili, koyu yeşil bir rakamlarının hayal olmadığını görünce yerinden aniden fırlayıverdi. O, oturduğu yerden

“Mavi’nin bütün tonlarıyla haykırıyorum, seviyorum.” ✨✨ Einstein‘a olan kini artık hemen herkes tarafından bilinen, dahası bu durumu, ilginç bir şekilde, kabul gören Mavi, “Einstein‘ın teorisine göre zaman eğlenirken uçup gidiyor olmalıydı ama şu an resmen acı çekiyor,” diye söylenerek gruplar halinde ortalarda tıpkı serkeş elektronlar gibi gezinen öğrencilerin arasından geçip hızlı adımlarla yürümeye devam etti.

✨✨ Hiçbir beklentiye girmeden de birini sevmenin mümkün olduğunu ona birkaç yıl önce kanıtlayan sevgilisinin çekip gidişiyle birlikte kendisini bir denizin kenarında öylece yanan bir deniz feneri gibi hissediyordu Muzaffer. Oysa kimi zaman bir okyanustu o, bazen de dalgaların arasında öylece savrulan bir gemi… Ama ilk kez karanlık suların yanında, kendisini bile aydınlatamayacak kadar solgun