Kızıl Ölümün Maskesi

Merhaba sevgili okur,  Kitaba başlamadan önce küçük bir not düşmek isterim. Bu kitap 2023/2024 yıllarında, yazma serüvenimin henüz başındayken kaleme alındı. Sonrasında yazım kuralları ve editörlük üzerine çeşitli eğitimler alsam da eski kitaplarımı baştan düzenleme fırsatım olmadı; çünkü onları seven okurları, alıştıkları hâllerinden mahrum bırakmak istemedim. Umarım bugün, bu yolculuk hâlâ sana keyif ve heyecan […]

✨✨ Her zamanki salaş görüntüsünün aksine üzerine tam oturan siyah takım elbisesi ve adliye koridorunda tok adım sesleriyle birlikte üzerinde hissettiği ve bu zamana kadar artık alışmış olduğu tüm bakışlara aldırmadan yalnızca tek bir noktaya bakarak yürümeye devam etti. Elleri terliyordu. Daha önce hiç yaşamadığı bir duygunun getirisiyle elleri terliyordu ve eğer biraz cüret edebilseydi

✨✨ İnsanların kendilerini gizleme yetenekleri vardı. Kişi, karşısındaki onu dokuz ay karnında taşımış annesi bile olsa isterse eğer kendisini ondan bile gizleyebiliyordu. İnsanın en mahrem duyguları, zaafları, hatta ileri gidilecekse fantezileri sadece aklının içindeki dört duvarın arasında saklıydı, zaman zaman kendisinin bile iğrenç bulup da var olduğunu kabullenemediği şekilde hem de. Mert’in yirmi beş yıllık

✨✨ Mavi fili düşünme… İstediğin herhangi başka bir konuyu düşün… Sevdiğin birini ya da birilerini, yapmaktan hoşlandığın şeyleri, mutlu bir anını, çok lezzetli bir yiyeceği düşün ama sakın mavi fili düşünme… Barış’ın yıllar önce gittiği bir kitapçıda kişisel gelişim kitapları arasından çok düşünmemek için bulup da çıkardığı, bir anlık gazla satın aldığı kitaplardan birinin konusuydu

✨✨ Mert, yattığı yerde gözlerini açtığında tam yanında uzanan adamın kendisine bakmamak için büyük bir çaba sarf ettiğini gördü. Vücudunda daha birkaç gün önce bıraktığı izlere yenileri eklenmiş, sanki daha az önce kendisine bakmıyormuş da tavanı izliyormuş gibi görünen adama bakışlarını değdirmeden, “Beni mi izliyordun?” diye sordu. “Hayır. Birazdan içeceğim kahveyi düşünüyordum,” diyerek yalan söyleyen

✨✨ “Çok kitap okumuyorsun?” Barış, oturduğu yerde istifini bozmadan karşısında duran üç ekrana bakmaya devam ederek yalnızca kaşlarını kaldırdı. Onun yüzü kendisine dönük olmadığı için yaptığı hareketi görmeyen ve bir yanıt alamadığını düşünen Mert ise adamın yanına doğru giderek çalışma masasının kenarına kalçasını koydu. Barış’ın işe daldığı zamanlarda dış dünya ile bağını koparacak kadar kendi

✨✨ Mert, bir evde olması gereken yuva hissinden ziyade bir şeylerin doğru hissettirmediği, soğuk, beyaz renginin duvarlardaki gotik tablolarla birleşip adeta akıl hastanesi konulu bir dizide kullanılmaya müsait gibi göründüğü evin salonuna şöyle bir baktı. Gördüğü görüntüye daha fazla katlanamamış olacak ki bahçedeki havuzun kenarında olduğunu bildiği Ulvi’nin yanına doğru sert adımlarla ilerledi. Ulvi’nin babasıyla

✨✨ “Sen insanların duygularını sikine takmayan bir orospu çocuğusun.” Mert, duyduğu cümlenin geldiği ağzı, o ağızdan çıkma nedenini ya da sonucunu düşünmedi. O an yalnızca, aklının sınırlarını zorlayan, karşısındakini delice ama ilkel bir istekle içi soğuyana kadar yumruklama güdüsünü bastırmaya çalışmasına neden olacak ‘orospu çocuğu’ sözü kıyamet günü üflenecek bir sûr misali kulaklarında rahatsız edici

✨✨ Açılan ağır kapının ardında güler yüzü ile beliren Mine, “Hoş geldin Mert,” derken Mert, onun iyiden iyiye ev sahibi rolüne bürünmüş olduğunu gördü. Yüzüne kondurduğu sahte bir gülümseme ile, “Hoş buldum ve iyi yıllar,” diyerek kendi babasının evine çok benzeyen eve, görüş açısında kalan koridoru süzerek adım attı. Daha koridoru adımlarken bile her yerin

✨✨ “Yeni yıla benimle bulaşık yıkayarak girdin farkında mısın?” Mert, buraya geldiğinden beri hâlâ üzerinden çıkarmadığı gömleği ve pantolonuyla olduğu için kıyafetlerin onda yarattığı rahatsızlık hissinin aksine gülümseyerek yanındaki adama doğru, “Daha kötülerini de görmüştüm,” dedi. Burnunu kırıştırarak yüzünün komik bir ifade almasına neden olan Barış, “Duymak istediğimden pek emin değilim,” dedikten sonra ellerini kurulayıp